Strona Główna · Regulamin · Szukaj · Kontakt · Gameplay · Download Sierpień 22 2017 12:59:47
Modding
   
Archanioł
MET
Video Poradniki
Ciekawostki
Forum
Gotowe Projekty
W produkcji

Aktualna wersja moda: 0.38

Wstęp
Informacje
Fabuła

Miasta:
º Imperium
º Chaos
º Kalifat

Screeny
Filmy

Konkurs
Rekrutacja
Nasz Team

Tawerna
Forum
Online
Gości Online: 1
Brak Użytkowników Online

Zarejestrowanch Uzytkowników: 109
Najnowszy Użytkownik: FreddieVof
Ostatnio online
Merlinvarne19:58:34
Donaldtix 4 weeks
Scottsep 4 weeks
deilyusewly 6 weeks
drukarz1 9 weeks
Mis200000012 weeks
PraZmaoa14 weeks
JotTrele15 weeks
PoBooa15 weeks
qsqlzpfftz16 weeks
Legenda
[Administratorzy] [Członkowie Teamu]
Miasto KALIFAT

KALIFAT


Stolica: Armekt
Monarcha: nieustalony (wojna o sukcesję)
Religia (smok): Aleragrath (Elrath)
Bohater: Farys

Początki państwa z Półwyspu Sahaaryjskiego wiążą się z magami Imperium Sokoła, którzy założyli Siedmiogród na tamtejszych terenach. Niecałe stulecie później państwo to uniezależniło się od swojego mocodawcy, choć ich relacje pozostały dobre. Jednak nie magowie byli pierwszymi zamieszkującymi te ziemie ludźmi. Wcześniej istniało tu wiele prymitywnych plemion, zajmujących się głównie koczownictwem. Przybycie magów tubylcy potraktowali spokojnie. Obie grupy nie rywalizowały ze sobą, nie wchodziły sobie w drogę, a nawet czasami nawiązywali kontakty handlowe.
W połowie milenium Siedmiogród zaczął nie radzić sobie z wewnętrznymi problemami. Rebelia orków oraz wzrost sił Domu Wieczności spowodowały, iż magowie zaczęli domagać się ponownego rozważenia wejścia pod protekcję Imperium. Liam Sokół, ówczesny władca, zgodził się wysłać na te ziemie elitarny zakon Krzyżowców, których celem była stabilizacja sytuacji na Półwyspie.
Krzyżowcy byli instytucją niezależną, i takową chcieli pozostać. Zamiast polegać na wsparciu finansowym magów i Liama, zaczęli cywilizować podporządkowane sobie ziemie. Wykorzystywali każdą sposobność by założyć farmy, kopalnie, miasta pełne kupców i rzemieślników, początkowo: ochotników z Imperium. Po czasie zaczęli poszerzać swoje terytoria zagarniając ziemie należące do plemion - nie obyło się bez wojen. W końcu jednak prymitywni koczownicy poddali się wyszkolonym, zaciężnym wojskom. Krzyżowcy nie dokonywali jednak represji na plemieńcach - im zależało wyłącznie na ziemiach.
Z czasem koczownicy zaczęli coraz bardziej przyglądać się działalności przybyszy. Widząc wyższy poziom cywilizacyjny, powoli nawiązywali kontakty z najeźdźcami, ci zaś chętnie nieśli kaganek oświaty, przy okazji zdobywając nowych mieszkańców. Tubylcy zaczęli osiedlać się w miastach Krzyżowców, przyjęli ich kulturę oraz religię. W końcu nawet rozpoczęto szkolenie pustynnych ludzi na braci zakonnych. Gdy doszło do otwartej wojny domowej magów z nekromantami, Krzyżowcy, wówczas już w większości potomkowie koczowników aniżeli żołnierzy imperialnych, odegrali ważną rolę. Mimo to, ich sytuacja nie poprawiła się - nawet gorzej, czarodzieje, po odbudowie Siedmiogrodu, tym razem pod nazwą Srebrnych Miast, rozpoczęli akcję podporządkowywania sobie zakonu, który w międzyczasie pozbył się więzów z Imperium. Krzyżowcy, mimo swej siły, nie zdołali się oprzeć potężnej magii.
Nowe państwo Srebrnych Miast zaczęło umniejszać rolę swych niemagicznych mieszkańców, aż w końcu doszło do stworzenia hierarchii społecznej rodem z Imperium, gdzie rycerstwo miało podporządkowane sobie chłopstwo, zobowiązane tylko do dostarczania pieniędzy i niektórych surowców, a czasem stanowiło mięso armatnie na wojnach.
Na początku X wieku doszło do rebelii byłych Krzyżowców, jednak tę opanował ówczesny “władca”, arcymag Azh-Rafir. W kolejnych dekadach następowały inne, mniejsze bunty. W dobie Wojny Imperatorowej Izabeli lud pustynny rozpoczął przygotowania do kolejnego powstania, jednak najazd nekromanty Markala na Półwysep Sahaaryjski osłabił siły nie tylko magów, ale i ich poddanych.
Zakończenie wojny rozpoczęło kolejną fazę przygotowań, które dodatkowo przyspieszył mistyk, nazywający siebie wyłącznie Prorokiem. Głosił on przemianę, jaką Elrath dokonał w sobie podczas wojny Czerwonej Imperatorowej - miał zmienić swe miano na Arelagrath i otworzyć się na inne ludy, niż tylko Imperium. Szczególną rolę mieli pełnić właśnie jego wyznawcy na Półwyspie Sahaaryjskim. Prorok zaskarbił sobie poparcie Kalifa, rządcy miasta Al-Imral. Rosnąca popularność nowej wiary zaniepokoiła magów. Gdy w 983 Proroka, jak i wielu innych głosicieli nowej religii, zabito na imralskim rynku, Kalif ogłosił otwarty bunt, zdobył miasto i wymordował wszystkich obecnych tam magów. Rozesłał gońców, a w niedługim czasie zebrał potężną armię. Nieoceniona stała się pomoc elfów, które wsparły rebeliantów, chcąc osłabić magów - swoich rywali w walce o wpływy na Półwyspie Agyn. Do zdobytych szybko portów zawinęły irollańskie galery wypełnione do granic możliwości mieczami, łukami, zbrojami i żywnością. Nim czarodzieje zebrali swoje siły, Kalif miał w pełni uzbrojoną armię natchnioną nowym duchem. Osamotnione Srebrne Miasta, choć wygrały kilka bitew, przegrały kluczowe starcia i straciły większość swego terytorium, na mocy rozejmu w 985 roku.
Cudowne zwycięstwo odniesione przez Kalifa, który swym imieniem ochrzcił nowe państwo, zaniepokoiło okoliczne państwa - w tym Irollan. W 988 roku wybuchła kolejna bitwa. Armia kalifacka musiała jednak zmierzyć się nie tylko z magami, ale także pomocniczymi oddziałami elfów, ludzi, krasnoludów, a nawet demonów Chaosu. Taktyczny geniusz Kalifa także i w tym starciu wyprowadził Kalifat na drogę zwycięstwa, choć okupiona była licznymi stratami. Ziemie Srebrnych Miast zostały już tylko ograniczone do małego regionu z dwoma potężnymi metropoliami: Al-Safir i Al-Rubit.
Następne lata były okresem, kiedy lud Kalifa krzepł na nowo zdobytych ziemiach. Mimo embarg nałożonych przez okoliczne kraje, zawsze znaleźli się chętni kupcy na cenne zwoje z bibliotek magów, dotychczas zamknięte przed całym światem, czy też wspaniałe dywany, stroje, a nawet całe elementy architektoniczne (najsłynniejsze takie wydarzenie miało miejsce w 995 roku, kiedy na domu aukcyjnym w Hornkrest za ogromną kwotę dwóch milionów sztuk złota sprzedano kopułę słynnej Szmaragdowej Wieży, którą potem setki specjalistów oddzieliło od budowli i w częściach przewieziono statkami w stronę Grimheim, do rezydencji pewnego ekscentrycznego krasnoludzkiego możnowładcy).
“Incydent rubicki” z 998 roku dał Kalifowi do zrozumienia, że Srebrne Miasta szukają sprzymierzeńców, chcąc odzyskać utracone ziemie. Choć był pewien, że udałoby mu się wybronić, rozpoczął atak prewencyjny na fortecę Al-Rubit. Szturm, wprawdzie niespodziewany, został odparty, a oblężenie przeciągało się długie miesiące. W tym właśnie czasie demony Chaosu dokonały radykalnego zwrotu w swej polityce, i wypowiedziały wojnę Srebrnym Miastom. Zdobyły miasto Al-Safir i zabiły arcymaga Zehira. Na wieść o tym morale obrońców Al-Rubit upadło. Zgodzili się oni kapitulować, pod gwarancją bezpieczeństwa. Kalif zgodził się pod warunkiem, że nie obejmie ona co dziesiątego czarodzieja, który miał zginąć w płomieniach, podobnie jak ongi Prorok. Garnizon Al-Rubit zmuszony został przyjąć tę propozycję.
Ponieważ jednym z ważniejszych sprzymierzeńców Srebrnych Miast było Imperium, a w obronie Al-Rubit pomagały specjalne wyszkolone oddziały tego państwa, Kalif zadecydował, iż imperator Duncan II Jeleń zostanie jego następnym celem. Nie spodziewał się jednak, że niedługo po wypowiedzeniu kolejnej wojny, nasilą się oznaki jego dawnych chorób. Kalif umarł trzy miesiące po podbiciu Srebrnych Miast, zostawiając po sobie niedokończoną sprawę sukcesji i państwo w stanie wojny z okolicznymi sąsiadami: Imperium i Chaosem. Kalifat, choć wielki, teraz podzielony między synów poprzedniego władcy, może upaść tak szybko, jak się narodził, pozwalając raz kolejny narzucić jarzmo poddaństwa na dumny pustynny lud.


Ostatnie wydarzenia:

Kalifat to młode państwo. Choć niektórzy jego historię wywodzą z rewolty 924 roku, ta nie przyniosła Kalifitom wyswobodzenia - ba, straty w walkach, a także represje arcymaga Azh-Rafira po wojnie, osłabiły ducha walki i oddaliły następne powstanie o całe dekady. Wówczas też zdano sobie sprawę, że pustynnicy są bezsilni niezaopatrzeni, a magowie starali się, by jak najmniej broni dostała się w ręce “niemagicznych”. Faktyczna historia państwa wiąże się z rokiem 983. Kalif, rządca miasta Al-Imral, podwładcy arcymaga Gheima, ogłosił bunt, gdy jego zwierzchnik zamordował Proroka. Choć niektórzy uznali działania Kalifa za szaleństwo, wielu poszło za nim w szybkim marszu na porty Al-Beril, Bahiyaa i Ziyad. Niedaleko bowiem stacjonowały elfickie statki pełne zaopatrzenia na nadchodzącą wojnę. Z tego powodu wielu podejrzewa, że Kalif umówił się z elfami już wcześniej - co jest zastanawiające, z uwagi na to, jak zbiegło się to ze śmiercią Proroka. Poddawane jest to jednak w wątpliwość - Kalif był wcześniej tylko zarządcą jednego z miast, wcale nie największego czy najbardziej znaczącego.
Powstanie Kalifitów wprowadziło w Ashan klimat wojenny. Choć pierwsza z wojen była traktowana raczej jako wewnętrzny konflikt Srebrnych Miast (w który tylko wmieszał się Irollan), druga urosła już do miana sprawy międzynarodowej.
Drugie zwycięstwo oficjalnie podkreśliło zmianę układu sił. Srebrne Miasta przestały być uznane za pełnoprawne państwo, natomiast za takowe zaczęto uważać Kalifat. Wielu zdawało sobie sprawę z iluzoryczności embarg, obchodzonych przez pośredników. Nawet szlachta Imperium i Irollanu, dwóch państw najbardziej wrogich Kalifatowi (poza Srebrnymi Miastami oczywiście), zaczęła mieć w swoich rezydencjach dywany zrabowane z pałacy magów, czy przystrajała swe ubiory najdroższymi strojami czarodziejów. Najbardziej widocznym przejawem rosnącej pozycji Kalifatu był fakt zaproszenia reprezentanta na konferencję w Al-Rubit, gdzie miały zostać ustalone szczegóły małżeństwa arcymaga Zehira z królową Elhidrai.
Mimo pasma sukcesów, Kalifat zostanie wystawiony niedługo na próbę. Dotychczas walczył jedynie ze Srebrnymi Miastami wspomaganymi przez pomniejsze oddziały. Niektórzy uważają, że Kalif zachował się lekkomyślnie wypowiadając wojnę Imperium. Oblężenie Al-Rubit wywołało nadspodziewane straty. Śmierć Kalifa zachwiała zaś dotychczasową potęgą państwa. Mając siedmiu synów i tron potężnego państwa, można spodziewać się wielu kandydatów. Mimo to Kalif, choć świetny wódz, nie będąc dobrym politykiem nie kwapił się by ustalić prawa sukcesji, ani nawet dokończyć formowanie się modelu ustrojowego swego kraju. Dla wielu wypowiedzenie wojny Imperium to ostatnie tchnienie Kalifatu, które po śmierci swego pierwszego przywódcy podzieli się na kilka małych królestw toczących między sobą wojny o dominację na Półwyspie Sahaaryjskim.


Szczegóły:
Bohater
Talent rasowy

Duel Masters

Zasady gry
Specjalne umiejętności

Zestawy angielskie
Zestawy japońskie

Cywilizacje
Rasy

Fortece
Cross Geary
Psychic Creature

Forum
Shoutbox
Tylko zalogowani mogą dodawać posty w shoutboksie.

Merlinvarne
12/08/2017 18:44
[url=http://www.tabledute
rroir.fr/754-nike-air-max
-97-lux.php]Nike Air Max 97 Lux[/url] Get yourself a routine. A schedule is a thing that can certainly help you, which surpasses just your t


Merlinvarne
12/08/2017 04:33
[url=http://www.wiime.fr/
chaussures-skechers-femme
-intersport-218.html]Chau
ssures Skechers Femme Intersport[/url] Make sure that in case you are looking at a pc at the office for almost


Merlinvarne
11/08/2017 13:21
[url=http://www.izi-form.
fr/mont-blanc-kennedy-221
.htm]Mont Blanc Kennedy[/url] Be proud when you find yourself losing weight! Tend not to sucker yourself into buying the little bikini you w


Merlinvarne
07/08/2017 06:50
[url=http://www.historiog
raphy.it/golden-goose-gli
tter-azzurre-080.html]Gol
den Goose Glitter Azzurre[/url] When shopping for an seniors girl, you really should obtain precious jewelry. A


Merlinvarne
04/08/2017 17:20
wotjexw http://www.iloveshoes.fr/
nike-running-flyknit-026.
html http://www.citesket.fr/ad
idas-gazelle-blanc-cuir-4
39.html http://www.pennywise.fr/a
sics-2014-classe-641.php h


Archiwum
Polecane

Zaloguj się

Ukryj panel


Załóż : Własne Darmowe Forum | Własną Stronę Internetową | Zgłoś nadużycie